Gastsprekers in klaslokaal
Burgergeïnterneerde in Bersiapkampen
Ronald Anthonio
Lees verder
Indo-Europeaan buiten de kampen
Louis Elbers
Lees verder
Moluks
Orpa Goergoerem
Lees verder
Burgergeïnterneerde Japans kamp
Suze Kroon-Buist
Lees verder
Japans-Indische nakomeling
Ron Meijer
Lees verder
Kind van de oorlog in Nederlands-Indië
Gelske van der Vlugt
Lees verder

Moluks

Orpa Goergoerem

Orpa Goergoerem wordt geboren op 8 juni 1952 in Woonoord Schattenberg. Orpa’s vader vocht als KNIL-militair (Koninklijk Nederlands Indisch Leger) mee in de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd en moet kort na de soevereiniteitsoverdracht Indonesië verlaten. Samen met Orpa’s moeder vertrekt hij naar Nederland. Ze komen terecht in Woonoord Schattenberg en twee dagen na aankomst bevalt Orpa’s moeder hier van een zoon. Sjors sterft in het kraambed. Voor haar vader wordt het drama nog groter als hij kort hierna te horen krijgt dat hij geen militair meer mag zijn. "De teleurstelling bij mijn vader was erg groot. Hij was militair en had een bepaalde status en opeens was hij helemaal niets meer... Mijn vader is toen gelijk verpleger geworden. Het betekende een soort troost voor hem". Het bleek een illusie te denken dat het verblijf in Nederland tijdelijk zou zijn. De opvoeding van de kinderen blijft al die tijd echter in het teken van ‘de terugkeer’ staan. In Schattenberg woont de familie Goergoerem in barak nummer zeven. "We zaten met meerdere gezinnen in één barak. Daarnaast had ik ook nog twee ooms die bij ons inwoonden. Het was altijd een drukke, maar wel gezellige boel". In 1963 verhuist Orpa uiteindelijk naar Assen. Vooral in het begin vindt ze het er erg leuk. "In de beginperiode was het nog allemaal nieuw en spannend. Op gegeven moment begon ik echter de warmte en de gezelligheid te missen. Zelfs school vond ik niet leuk meer".

Orpa Goergoerem heeft in het vervolg van haar leven moeite om over haar jeugd te praten. "Voordat ik begon met het gastsprekerschap heb ik andere mensen nooit durven vertellen over deze periode. Het schrikeffect heb ik altijd erg naar gevonden". Toch kijkt Orpa met veel plezier op haar jeugd in Schattenberg terug. "Als ik er aan terugdenk, dan komt er vooral een gevoel van warmte en soberheid in mij naar boven. Je woonde en leefde in feite in één kamer. Meer was er niet. Een periode die je nooit meer terug kan halen, maar die ze mij gelukkig ook nooit meer af kunnen pakken".